نکات تکمیلی برای نوشتن یک مقاله ی خوب

۱. برای نوشتن یک مقاله خوب، ابتدا موضوع مورد نظر خود را انتخاب و دربارهی محدودهی کار خود تصمیمگیری کنید. (موضوع باید به اندازهی کافی کوچک باشد و محدودهی آن باید به وضوح ترسیم شده باشد.)

۲. در خصوص موضوع، یک تحقیق مفصل و جدی انجام بدهید. (اطمینان حاصل کنید که هیچ مطلبی را از قلم نینداختهاید.)

۳. رسالهها، مقالات و کتابهای مرتبط با موضوع خود را بخوانید تا با تمامی جوانب مرتبط با موضوع آشنایی پیدا کنید. (میزان درک و دریافت شما از مطالبی که خواندید، تعیینکنندهی کیفیت مقاله شما خواهد بود.)

۴. اگر موضوع شما هنوز وسیع و کلی است، بر طبق مطالبی که خواندید آن را بازبینی کنید و تا جای ممکن کوچکتر نمایید. (محدود نکردن موضوع به این معناست که شما میخواهید یک مطلب سنگین با یک شیوهی نوشتاری معمولی بنویسید.)

۵. برای نوشتن مقاله برنامه داشته باشید. (نوشتن بدون داشتن برنامه، بیفایده است. برنامه، نقشهی راه شما خواهد بود.)

۶. دانش و اطلاعاتی را که خوانده و جمعآوری کردهاید، طبقهبندی کنید.

۷. اطلاعات نامرتبط را دور بریزید.

۸. براساس برنامه، شروع به نوشتن مقاله کنید. (منتظر چیزی برای الهام گرفتن نباشید. به محض شروع نوشتن، الهام خواهید گرفت.)

۹. مقاله خود را به زبانی ساده، واضح و قابلفهم بنویسید. (استفاده از زبان پرتکلف، کلمات مبهم و جملات طولانی از ویژگیهای یک مقاله خوب به حساب نمیآیند.)

۱۰. افراد از تمامی سنین باید بتوانند به راحتی ادعاها، هدف و جملات شما را درک کنند.

۱۱. باید منظور شما از اصطلاح، مفاهیم و کلماتی که در مقاله به کار میبرید مشخص باشد. (ضمن نوشتن مقاله، یک لغتنامهی معمولی و تخصصی در کنار خود داشته باشید. بزرگترین خطری که یک مقاله با آن مواجه میشود، استفادهی اشتباه و نا به جا از اصطلاحات و مفاهیم است. از اصطلاحات تخصصی بیش از حد استفاده نکنید چرا که حواس خواننده را از مقاله پرت میکند. اصطلاحات در واقع ثمره، چارچوب، کلید و خلاصهی دانش هستند. به اندازه از آنها استفاده کنید.)

۱۲. در بخش مقدمه، هدف اصلی مقاله و نتیجهای که میخواهید به آن دست پیدا کنید را به وضوح بنویسید.

۱۳. اولین جملهی هر پاراگرف را به ایدهی اصلی آن پاراگرف اختصاص بدهید.

۱۴. مراقب باشید که مقاله شما اشتباهات املائی نداشته باشد. بعد از پایان کار نگارش مقاله، از آن پرینت بگیرید و یک نگاه اجمالی به آن بیندازید تا خطا و اشتباهات احتمالی را پیدا کنید.

۱۵. طول یک مقاله خوب بهاندازه است. هرگونه کلمه یا حتی جملهی نامربوط را حذف کنید. مقاله خوب فاقدِ هرگونه کلمه، جمله، پاراگراف یا اطلاعات غیرضروری است.

۱۶. جمله یا اطلاعاتی که به شما تعلق ندارند را با ارجاع به پانویس یا پرانتز نقل کنید. (هرچه ارجاعات مقاله بیشتر باشد، مقاله موجهتر خواهد بود. ارزش یک مقاله در مقالات و مطالبی نهفته است که آن مقاله به آنها ارجاع میدهد.)

۱۷. در خصوص بخش نتیجهگیری مقاله خود یک تحقیق ویژه انجام دهید. (نتیجهگیری خلاصهی مقاله نیست. بلکه بخشی است که دری را میگشاید، چیزی را ارزیابی میکند و مشارکت شما را در دنیای ایدهها و دنیای آکادمیک به نمایش میگذارد.)

۱۸. همانطور که یک مقدمهی خوب سطح دانش شما را نشان میدهد، نتیجهگیری نیز نفوذ شما به آینده یا به عبارت دیگر افق دید شما را به نمایش میگذارد.

۱۹. یک مقاله خوب، تکراری از مقالات گذشته نیست. در عوض متنی علمی است که باعث شروع کارهای تازه، ایجاد انگیزه و مشارکت سایرین میشود.

۲۰. بعد از تکمیل مقاله، آن را حداقل به ۳ نفر (یا در صورت امکان ۵ نفر) از افرادی که به دانش و نقطهنظر آنها اعتماد دارید بفرستید و از آنها بخواهید که مقاله شما را نقد کنند. سپس براساس نقدهای آنها، مقاله را ویرایش کنید و بارها و بارها آن را بخوانید تا کاملا از صحت آن مطمئن شوید. آنگاه آن را برای نشریات مرتبط با زمینهی فعالیت خود ارسال کنید.

پنج هدف اصلی که برای اپیدمیولوژی تدوین شده است:...